سعید ساویز، کارشناس انرژی رویترز گزارش داده است که نسل جدید باتری های LFP که گفته شده است توانایی استفاده برای ۱.۶ میلیون کیلومتر را در خودروهای برقی خواهد داشت به زودی به تسلا این توانایی را می دهد که در چین خودروهایی برای رقابت با موتورهای دیزلی و پایه گاز سوز بسازد. نسل سوم […]

سعید ساویز، کارشناس انرژی

رویترز گزارش داده است که نسل جدید باتری های LFP که گفته شده است توانایی استفاده برای ۱.۶ میلیون کیلومتر را در خودروهای برقی خواهد داشت به زودی به تسلا این توانایی را می دهد که در چین خودروهایی برای رقابت با موتورهای دیزلی و پایه گاز سوز بسازد.
نسل سوم باتری ها که در ان دیگر از کبالت کثیف خبری نیست؛ ممکن است حتی پس از اتمام عوارض بحران کرونا به بازار سرازیر شده و به یکباره شانس رقابت را از انواع مختلف خودرو بگیرد.
وقوع این اتفاق که چندان نیز دور نیست باید صنعت خودرو سازی را در ایران به فکر فرو برد؛ ما این روزها به دلیل داشتن گاز، به دنبال گاز سوز کردن خودرو ها هستیم و البته جهان مدت هاست که از این سناریو ها عبور کرده است.
دیگر در این شرایط بحث انحصار و تاراج جیب مردم با خودروهای بی کیفیتی که جان و سرمایه مردم را همواره در معرض خطر قرار داده است نیست، بلکه بحث بر سر منقرض شدن یک نمونه از ساخته های دست بشر است.
اگر هم اکنون به فکر استفاده درست از منابع گازی و تبدیل ان به برق با راندمان بالا و البته تجهیز و بهینه سازی شبکه انتقال برق به سراسر کشور نباشیم، به زودی با یک کابوس از خواب خرگوشی بیدار خواهیم شد.
پیش از انکه دیر شود باید با تکنولوژی و دنیا همراه شد و هم در زمینه سوخت خانگی و گرمایش و هم در زمینه خودروهای سبک و شخصی تمهیداتی را برای حرکت به سمت انرژی برق که از روش های مختلف قابل تولید است، اندیشید.
همواره در مورد ورود بخش خصوصی به تولید برق چه از گازهای سرگردان در حال سوختن و چه انرژی های تجدید پذیر این مسئله در ایران مطرح می شود که به دلیل یارانه های حامل های انرژی و تعرفه های دولتی برق ورود بخش خصوصی و البته بازگشت سرمایه صرف شده برای ایجاد زیر ساخت، به صرفه نخواهد بود.
اما اگر شبکه ای بزرگتر از صنایع و مصارف که وابسته به انرژی برق است ایجاد شود، می توان با برنامه ریزی برای افزایش بهره وری مصرف انرژی راهکار های قابل قبولی برای ورود بخش خصوصی در آن اندیشید.
از زمزمه هایی که توسط دانشمندان فعال در حوزه های انرژی در اروپا به گوش می رسد، اینگونه می توان تصور کرد که اروپا در بازگشت اقتصادش پس از پاندمی کرونا بخشی از تامین انرژی خود را به انرژی های نو اختصاص خواهد داد.
در واقع اروپا قصد دارد تا از این بزنگاه برای یک جراحی بزرگ در راه کاهش انتشار آلاینده های کربن استفاده کند.
بازارهای بزرگی چون چین و هند اما با روشی که در خرید و انبار کردن نفت ارزان در روزهای کاهش قیمت طلای سیاه از خود بروز دادند بعید به نظر می رسد که به زودی بخواهند مانند اروپا دست به تغییرات بزرگ بزنند و اگر مصرف نفت خام در جهان مطابق با برخی از پیش بینی ها کاهش یابد و در چند سال اینده این محصول با مازاد عرضه و جنگ تولید کنندگان برای بقا روبرو شود، یقینا در مقاطع مختلف با کاهش قیمت روبرو خواهد شد و این فرصت هایی را برای کشورهای پر جمعیتی مانند چین و هند فراهم می کند که اینبار از نفت ارزان برای چرخاندن اقتصاد خود استفاده کنند.
اگر به ابتدای بحث و درواقع ارائه راهکار برای کشور خودمان بازگردیم باید گفت که باید به زودی برای جایگزین کردن برق به جای گاز حداقل در سیستم های گرمایش در ایران اقدام کرد و اگر چه استفاده از موتورهای پایه گاز سوز در خودروهای حمل و نقل عمومی بزرگ، خصوصاً اتوبوس های درون شهری راهکار خوبیست اما برای خودروهای شخصی باید تمهید دیگری اندیشید و همانگونه که ابتدای یادداشت با ان آغاز شد به سمت ایجاد زیر ساخت برای استفاده از موتورهای برقی رفت و البته برای جایگزینی صنعت خورو سازی پر حرف و حدیث کنونی با صنعتی بر پایه خوروهای برقی اقدام نمود.

image_pdfimage_print